3.Göz Çakra Mumu

Gerçek görüş, geleceği bilmek değil; görünen parçaların ardındaki bütünü fark edebilmektir.

Bhagavad Gita’da savaş alanında kararsız kalan Arjuna, Krishna’dan gerçek doğasını göstermesini ister. Krishna, bu biçimin sıradan gözlerle görülemeyeceğini söyler ve ona “ilahi görüş” bağışlar.

Arjuna bir anda Krishna’nın evrensel biçimini görür: Sayısız yüzü ve gözü, bütün varlıkları, yaratılışı ve yok oluşu aynı anda içinde taşıyan sınırsız bir bütün… Dünya değişmemiştir; değişen, Arjuna’nın ona baktığı yerdir. O ana kadar ayrı sandığı olayların daha büyük bir düzenin parçaları olduğunu kavrar.

O çağlarda bugünkü anlamıyla çakra mumları yoktu. Ancak Hint geleneğinde yağ kandilleri yakılır, tütsüler sunulurdu. Tek bir noktaya kesintisiz bakışı esas alan trataka uygulamasında ise alev, dağınık dikkati toplamak için kullanılan odaklardan biriydi. Alev geleceği söylemez; bakışı berraklaştırırdı.

3. Göz Çakra Mumu, Arjuna’ya verilen görüşün ve bakışı bir ışıkta toplama geleneğinin çağdaş yorumudur.

Taşıdığı anlam; kuruntu ile sezgiyi ayırmak, görünenin ardındaki bağı fark etmek ve zihnin gürültüsü içinde kendi iç sesini seçebilmektir.

Çünkü içsel görüş, başka bir dünya görmek değil; bu dünyaya daha berrak bir yerden bakabilmektir.