Hava Elementi Dengeleme Mumu

Denge bazen cevap bulmak değil, zihninde ona yer açmaktır.

Eski Mısır’ın yaratılış anlatılarında Nut gökyüzünü, Geb ise yeryüzünü temsil eder. Başlangıçta birbirlerine öylesine yakındırlar ki aralarında nefesin, hareketin ve yaşamın var olabileceği hiçbir boşluk yoktur.

Havanın ve atmosferin tanrısı Shu, Nut’u yukarı kaldırarak gökyüzü ile yeryüzünü birbirinden ayırır. Böylece ikisinin arasında yaşamın gelişebileceği geniş bir alan açılır. Shu düzeni bir şeyi yok ederek değil, birbirine fazlasıyla yaklaşmış iki güç arasında mesafe yaratarak kurar.

Eski Mısır tapınaklarında yağ kandilleri yakılır, kokulu reçineler tütsü kaplarında ateşe sunulurdu. Yükselen duman görünmeyen havaya biçim verir; alev, koku ve nefes dualara ve sunulara birlikte eşlik ederdi.

Hava Elementi Dengeleme Mumu, Shu’nun gökyüzü ile yeryüzü arasında açtığı boşluğun ve ateş, duman ile nefes arasında kurulan kadim bağın çağdaş yorumudur. Düşünceleri susturmayı değil, onların arasında kendine ait bir alan açmayı; zihinsel sıkışıklığın içinden açıklığa ve harekete ulaşabilmeyi temsil eder.

Çünkü hava dengesi, zihnin tamamen boşalması değil; düşüncelerin arasında kaybolmadan nefes alabilmektir.