Sakral Çakra Mumu

Denge, arzuyu bastırmak değil; onun seni yönetmeden yaşamı beslemesine izin verebilmektir.

Kadim Hindu anlatılarında Kama, sevgi ve arzunun tanrısıdır. Şeker kamışından bir yay ve çiçeklerden yapılmış oklar taşır. Dünyadaki düzenin yeniden kurulabilmesi için Şiva’nın Parvati’yi fark etmesi gerektiğinde Kama, çiçekli oklarından birini ona yöneltir.

Meditasyonu bölünen Şiva öfkelenir ve üçüncü gözünden yükselen ateşle Kama’yı küle çevirir. Kama’nın eşi Rati büyük bir yasa gömülür. Ancak arzu dünyadan kaybolmaz; Kama, “bedensiz olan” anlamındaki Ananga adıyla görünmeden varlığını sürdürür. Şiva ile Parvati’nin birleşmesiyle yaşam yeniden harekete geçer.

Bu anlatının yaşatıldığı Hint geleneğinde yağ kandilleri yakılır, tütsüler yükseltilir; çiçekler ve kokular sunulara eşlik ederdi. Işık, koku ve güzellik, duyuları dışlamak yerine onları bilinçli bir anlamın parçasına dönüştürürdü.

Sakral Çakra Mumu, Kama’nın yok olmayıp biçim değiştiren gücünün ve duyulara eşlik eden kadim ateş geleneğinin çağdaş yorumudur. Arzuyu, hazzı, duyguları ve yaratıcı enerjiyi bastırmadan kabul etmeyi; fakat bunların seni yönetmesine izin vermeden yaşamı besleyen bir akışa dönüştürebilmeyi temsil eder.

Çünkü sakral denge, hiçbir şey hissetmemek değil; hissettiklerinle kendini kaybetmeden canlı kalabilmektir.